Van overleven naar opnieuw beginnen: het verhaal van Jenneke

De drempel om hulp te vragen bij betalingsachterstanden en schulden is vaak hoog. Schaamte, onzekerheid en het gevoel dat je er alleen voor staat, houden veel mensen tegen. Toch kan juist die eerste stap het begin zijn van verandering. 

Het verhaal van Jenneke (58) laat zien hoe diep iemand kan vallen — en hoe krachtig het is als iemand naast je komt staan. Jenneke woont tegenwoordig in Someren, maar haar roots liggen in Asten. “Ik ben daar echt geboren en getogen,” vertelt ze. Haar leven kende ooit stabiliteit, ze leidde een ‘normaal’ leven: een gezin, eigen huis en samen met haar man een eigen zaak. Er volgde echter een periode die uiteindelijk alles op zijn kop zou zetten.

Het begin van de schulden

Ze spreekt open over haar verleden, al blijft het soms moeilijk: “Ik ben gescheiden… onder hele nare omstandigheden.” Ingrijpende gebeurtenissen die niet alleen emotioneel diepe sporen nalieten, maar ook praktisch en financieel grote gevolgen hadden.

Na de scheiding ging Jenneke met haar dochter in een huurhuis wonen. Doordat ze niet meer in de zaak werkte, had Jenneke geen inkomsten. Gedurende de afwikkeling van de scheiding, kon ze echter geen bijstandsuitkering aanvragen. Zo ontstonden de eerste kleine schulden, “Niet iets wat niet op te lossen was,” zegt Jenneke. Het ging om zo’n €11.000 à €12.000.

Ze zocht hulp, maar ze werd afgewezen. “In het kort kwam het hierop neer: het huis zou nog verkocht worden, dus volgens instanties was hulp ‘onnodig’.” Met de opbrengst van haar huis zou haar schuld immers direct zijn opgelost.

Die beslissing had grote gevolgen. “Ik mocht een jaar lang geen gebruik maken van schuldhulpverlening.” In het jaar dat volgde stapelden de problemen zich echter op, met als dieptepunt het onverwacht overlijden van haar ex-man. Rekeningen bleven komen, deurwaarders aan de deur en er ontstond een huurachterstand. Jenneke raakte het overzicht kwijt en de huisuitzetting werd helaas realiteit. “Je staat eigenlijk op straat met je dochter: dak- en thuisloos. En dat doet iets met je. Gelukkig hadden we hele lieve vrienden en kennissen die ervoor hebben gezorgd dat we niet op straat of in de nachtopvang zijn beland.”

De zoektocht naar hulp

De weg naar hulp bleek allesbehalve makkelijk. Jenneke klopte meerdere keren aan bij verschillende instanties, maar werd vaak niet gehoord. “Dan vertel je je verhaal en krijg je te horen: ‘We kunnen je niet helpen, je moet het zelf doen.’”

Na het plotseling overlijden van haar ex-partner stopte het bedrijf. De gevolgen waren groot, de situatie werd steeds nijpender. Het kantelpunt kwam na de administratieve afwikkeling van het stoppen van het bedrijf: door de ongunstige verkoop van de koopwoning met winkelpand en het wegvallen van haar bestaanszekerheid groeide de aanvankelijke schuld groeide uit tot meer dan €100.000,-. “Je raakt alles kwijt. Je huis, je bedrijf, je zekerheid. Je hele leven ligt in duigen.”

Uiteindelijk vond Jenneke haar weg naar Onis. “Volgens mij ben ik gewoon gaan googelen,” geeft ze aan. Die stap bleek achteraf erg belangrijk.

Bij Onis werd ze anders ontvangen dan ze gewend was. Geen oordeel, geen mening en vooral: geen afwijzing. “Ik ben binnengekomen met alle brieven in vaak ongeopende enveloppen. De reactie van de medewerker van Onis was wat ik nodig had. Iemand die zei: ‘wij gaan jou helpen’.”

Samen met een professional werd haar situatie in kaart gebracht. Schulden werden uitgezocht, schuldeisers benaderd, en er werd een plan gemaakt.

“Ik had dat zelf nooit gekund. Er waren brieven en rekeningen van zo veel instanties. Je steekt je kop in het zand, dat doet iedereen.”

Niet alleen, maar samen

Wat het verschil maakte, was niet alleen de praktische hulp, maar vooral de manier waarop die werd geboden. “Dat iemand naast je komt zitten en zegt: we gaan dit samen doen. Dat is zo belangrijk.”

Jenneke voelde zich voor het eerst echt gehoord. “Geen vooroordelen, geen ‘had je maar’. Gewoon: dit is de situatie, en we gaan kijken hoe we het oplossen. Je moet het zelf doen, maar je hoeft het niet alleen te doen. Dat was precies wat ik nodig had

Via Onis kwam ze uiteindelijk bij een bewindvoerder terecht, die haar verder begeleidde in het traject. Het proces duurde jaren en ging niet zonder obstakels – inclusief een rechtszaak om toegelaten te worden tot de schuldsanering – maar stap voor stap kwam er beweging.

In januari 2023 rondde Jenneke haar schuldsanering af. Een mijlpaal na jaren van onzekerheid en stress. “Het gaf rust. Eindelijk een stip aan de horizon.”

Vandaag de dag staat ze er anders voor. Ze heeft weer een woning, een baan, en sinds kort zelfs weer een auto. “Het gaat goed. Echt goed.”

Toch zijn de sporen van het verleden soms nog voelbaar. “Als ik de post openmaak, denk ik nog wel eens: als het maar geen ellende is.” Maar ze kan dat gevoel nu relativeren. “Alles is geregeld. Mijn leven is weer op orde. Ik kan alle rekeningen gewoon betalen.”

Van hulpvrager naar helper

Wat haar verhaal extra bijzonder maakt, is dat Jenneke haar ervaringen nu inzet voor anderen. Ze deelt haar verhaal, helpt bij initiatieven. Ze is ook een opleiding gestart om zich verder te ontwikkelen. Haar droom is om als ervaringsdeskundige en budgetcoach aan de slag te gaan. “Ik wil dat anderen niet hoeven meemaken wat ik heb meegemaakt. Het kan beter.”

Voor haar gaat het niet om de wereld veranderen, maar om kleine stappen. “Ik kan in mijn eentje de wereld niet veranderen. Maar ik kan wel zaadjes planten. Als iedereen denkt dat het geen zin heeft, verandert er nooit iets. Ik hoop door mijn verhaal te vertellen een kleine verandering te zijn voor anderen. Een klein stapje vooruit.”

Een boodschap aan anderen

Als Jenneke één boodschap mag meegeven, is het deze: “Schaam je niet. Stap over die drempel. Je bent niet de enige en er zijn mensen die je willen helpen.” Ze benadrukt dat problemen niet vanzelf verdwijnen. “Hoe langer je wacht, hoe groter ze worden.” Hulp vragen is geen zwakte, maar juist een eerste stap naar herstel. Daarnaast geeft Jenneke mee dat schulden niet altijd het gevolg zijn van dom gedrag of niet met geld kunnen omgaan. “In het leven gebeuren soms dingen die je niet kunt voorzien of zelfs bedenken. Dan kiezen mensen er niet voor in de schulden te raken, het overkomt ze gewoon. De oordelen en meningen van anderen zijn niet helpend in zo’n geval.”